Podsumowanie tygodnia indonezyjskiego

Rizki Ramdhani i Lola Pechler pokaz tańca indonezyjskiego

Zeszły tydzień na blogu i (przede wszystkim) Twitterze minął pod znakiem Indonezji. Okazją do przyjrzenia się bliżej kulturze indonezyjskiej były pokazy tradycyjnych i ludowych tańców indonezyjskich w wykonaniu Rizkiego Ramdhani i Loli Pechler. Zapraszam na podsumowanie tygodnia indonezyjskiego. Wersja poszerzona.

 

Tańce indonezyjskie

Taniec Topeng Panji Rizki Ramdhani
Indonezję zamieszkują różne grupy etniczne. Tańce ludowe opowiadają o życiu codziennym, tańce tradycyjne (klasyczne) inspirowane starożytnymi eposami indyjskimi Ramajaną i Mahabrharatą (głównie Jawa i Bali) lub związane z władcą czy dworem.

Podczas pokazu w bibliotece na Woli (Młynarska 35a) tancerze pokazali dwa tance tradycyjne i dwa tańce ludowe. Rizky zatańczył najpierw taniec ludowy Alang Babega z Sumatry (MInangkabau), później Lola zaprezentowała tradycyjny taniec z Bali – Cendrawasih pokazujący grację ptaków cudowronków, następnie Rizky pokazał tradycyjny taniec Maski (Topeng Panji) z Jawy. Pokaz zakończył wykonany przez parę tancerzy ludowy taniec Piring z talerzami, również z rejonu Sumatry (Minangkabau). W restauracji Sambal pokazane zostały trzy tańce, w tym jeden nowy – Jejer Jaran Dawuk, taniec tradycyjny z Jawy Wschodniej wykonany przez Lolę Pechler.

Kliknij w obrazek po prawej by zobaczyć fragment tańca Topeng Panji.

 

 

Muzyka indonezyjska

Przypomniałem moich ulubionych wykonawców indonezyjskich, o których pisałem już wcześniej.

Bonusowo teraz, zapraszam do wysłuchania jednego z moich ulubionych zespołów – Kotak.

Literatura indonezyjska

W jednym z najnowszych wpisów zachęcam do zapoznania się z literaturą indonezyjską (beletrystyką) i historią Indonezji, dostępną po polsku. Dziewczynę z wybrzeża zrecenzjowałem już wcześniej.

Przy okazji zachęcam też do zobaczenia bogactwa indonezyjskich komiksów dostępnych online (niestety tylko po indonezyjsku).

 

Język indonezyjski

Krótka lekcja indonezyjskiego.

W indonezyjskim czasowniki nie odmieniają się przez osoby i czasy, jak w polskim. „Baca” zachowuje tę samą formą, niezależnie od tego czy mówi się „ona przeczytała” czy „on przeczyta”. Warto dodać, że „on” i „ona” w indonezyjskim są opisywani przez to samo słowo – „dia”. Generalnie większość określeń osób nie wskazuje na płeć danej osoby.

Kultura LGBT+

Z okazji Międzynarodowego Dnia Homofobii, Transfobii, i Bifobii (17 maja) zamieściłem przykłady filmów i książek opowiadających o osobach LGBT+.

Miejsca

Dobrym miejscem na poznanie kultury Indonezji (i nie tylko) jest warszawskie Muzeum Azji i Pacyfiku. Muzeum to powstawało na bazie kolekcji indonezyjskiej założyciela. Muzeum jest również miejscem w którym organizowane są różne wydarzenia, np. koncerty tradycyjnej orkiestry gamelanowej, pokazy tańców (tam także występował Rizki Ramdhani). Zdjęcia z pokazu tanecznego Rizkiego Ramdhani w MAiP dostępne są na Facebooku.

Jeśli chcesz spróbować dobrego indonezyjskiego jedzenia, zachęcam do odwiedzenia restauracji Sambal na warszawskiej Starówce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *